fa اثر لیدوکائین وریدی بر طول مدت تشنج و تغییرات همودینامیک بیماران تحت الکتروشوک درمانی روانپزشكي Psychiatry تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : الکتروشوک درمانی یکی از روش‌های بسیار مؤثر درمان اختلالات روانپزشکی است. اثر درمانی آن مستلزم ایجاد یک تشنج عمومی حداقل به مدت 25 ثانیه است. دانستن میزان اثر داروهای بیهوشی روی تشنج ناشی از الکتروشوک درمانی و پیشگیری از تغییر وضعیت همودینامیک متعاقب آن بسیار مهم است. این مطالعه به منظور تعیین اثر لیدوکائین وریدی بر طول مدت تشنج و تغییرات همودینامیک بیماران تحت الکتروشوک درمانی انجام شد. روش بررسی : این کارآزمایی بالینی روی 72 بیمار غیرمعتاد (45 زن و 27 مرد) 40-20ساله دارای اختلالات روانی با کلاس فیزیکی ASA I, II که توسط متخصص روانپزشکی منتخب الکتروشوک درمانی بودند؛ در بخش روانپزشکی بیمارستان هاجر شهرکرد در سال 1389 انجام شد. پس از وصل کردن پالس اکسی‌متری و اندازه‌گیری فشارخون و نبض، بیماران به‌طور تصادفی به دو گروه 36 نفری تقسیم شدند. بیماران گروه اول (مداخله)، دو دقیقه قبل از بیهوشی لیدوکائین به میزان 1.5 mg/kg به صورت وریدی دریافت نمودند. بیماران گروه دوم (دارونما) به میزان همان حجم داروی گروه اول، نرمال سالین دریافت نمودند. برای القای بیهوشی در همه بیماران از تیوپنتال سدیم mg/kg 2 ، آتروپین 0.5 mg و سوکسینیل کولین 1 mg/kg استفاده شد. در دقایق 3 و 5 بعد از انجام الکتروشوک درمانی دوباره فشارخون و نبض بیماران اندازه‌گیری و ثبت شد. طول مدت تشنج از زمان شروع انقباضات عضلانی ظاهر شده در صورت تا خاتمه کامل انقباضات محاسبه شد. داده‌ها بااستفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-11.5 و آزمون‌های آماری t مستقل و t وابسته تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : میانگین طول مدت تشنج در گروه مداخله 11.33&plusmn;38.77 ثانیه و در گروه دارونما 6.91&plusmn;29.86 ثانیه تعیین شد (P<0.0001). تغییرات فشارخون سیستولی گروه‌های مداخله و دارونما در دقیقه سوم به ترتیب 16.01&plusmn;146.38 میلی‌متر جیوه و 13.04&plusmn;128.88 میلی‌متر جیوه، فشارخون دیاستولی 6.70&plusmn;79.86 میلی‌متر جیوه و 5.79&plusmn;87.63 میلی‌متر جیوه و تعداد ضربان قلب 9.92&plusmn;91.91 دفعه در دقیقه و 13.06&plusmn;102.86 دفعه در دقیقه تعیین گردید (P<0.05). همچنین در گروه‌های مداخله و دارونما در دقیقه پنجم به ترتیب تغییرات فشارخون سیستولی 9.97&plusmn;113.47 میلی‌متر جیوه و 13.01&plusmn;122.36 میلی‌متر جیوه، فشارخون دیاستولی 4.27&plusmn;73.47 میلی‌متر جیوه و 6.26&plusmn;77.63 میلی‌متر جیوه و تعداد ضربان قلب 4.60&plusmn;84.41 دفعه در دقیقه و 12.53&plusmn;93.19 دفعه در دقیقه بود (P<0.05). نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که تجویز لیدوکائین به میزان 1.5 mg/kg سبب افزایش زمان تشنج می‌گردد و تعداد نبض و میزان فشارخون را کاهش می‌دهد. Background and Objective: Electroconvulsive therapy (ECT) is one of the most common methods in treatment of different types of psychological disorder. The effectiveness of this therapy has a direct relation with the duration of convulsion. This study was conducted to assess the effect of lidocaine on duration of seizure and hemodynamic alterations in electroconvulsive therapy. Materials and Methods: This clinical trial study was conducted on 72 ASA-I, II patients with psychotic disorders in Hajar Medical Center in Shahrekord, Iran during 2010. The patients randomly divided into intervention and control group. The interventional group was received 1.5 mg/kg lidocaine and controls were received normal saline. For induction of anesthesia, all patients were received Sodium Thiopental (2mg/kg), Succinylcholine (1mg/kg) and Atropine (0.5mg) Propofol and Succinylcholine during 72 sessions of ECT. Duration of objective convulsion and hemodynamic alterations including blood pressure and heart rate were recorded (before, immediately and 3, 5 minutes after ECT). Data were analyzed using SPSS-11.5 and t-test. Results: Systolic and diastolic blood pressures and heart rate in 3rd minutes in interventional group following electroconvulsive therapy were 143.38&plusmn;16 mmHg, 79.86&plusmn;6.7 mmHg, 91.9&plusmn;9.9 mmHg, respectively and in controls were 128.88&plusmn;13.04 mmHg, 87.63&plusmn;5.79 mmHg and 102.86&plusmn;13 mmHg, respectively. These difference were significant (P<0.05). The above-mentioned indices for 5th minutes in intervention and controls were as follow: systolic (113.47&plusmn;9.97 mmHg, 122.36&plusmn;13 mmHg), diastolic (73.47&plusmn;4.27 mmHg, 77.63&plusmn;6.26 mmHg) heart rate (84.41&plusmn;4.6 in minute, 93.19&plusmn;12.53 in minute). These differences in above indices were significant (P<0.05). Conclusion: This study showed that lidocaine administration during electroconvulsive therapy increase the duration of convulsion and reduces heart rate and blood pressure. الکتروشوک درمانی , لیدوکائین , تشنج , ضربان قلب , فشارخون Electroconvulsive therapy, Lidocaine, Convulsion, Blood pressure, Heart rate 1 5 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-639&slc_lang=fa&sid=1 Abedinzadeh M محمدرضا عابدین زاده No Assistant Professor, Department of Anesthesiology, Shahrekord University of Medical Scienced, Shahrekord, Iran استادیار گروه بیهوشی ، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد Noorian K کبری نوریان cobranori@yahoo.com Yes Academic Instructor, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahrekord University of Medical Scienced, Shahrekord, Iran مربی گروه پرستاری ، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد Mozafari S صفورا مظفری No General Physician پزشک عمومی